Blue Blues Band

Paran yoktur ama blues vardır hiçbir şeyin yoktur ama yine blues vardır. Afrikadan Amerikaya, Chicagodan İstanbula Taksime…Tarlalardan barlara kulüplere aralarındaki tek fark elektrik.

Blue Blues Band 1990’da kuruldu. Tam anlamıyla bir blues grubu değildi.Blues şarkıları yanında 60 lardan Cream,Hendrix,Led Zeppelin gibi dönemin gruplarının şarkılarını da çaldılar hatta çoğunu onlardan da iyi çaldılar . Efsane kadro Batu Mutlugil (gitar), Yavuz Çetin (gitar), Kerim Çaplı (davul), Sunay Özgür (bas) dü, grubun mekanı da Taksim Mojo.

Böyle 4 yetenekli müzisyen bir araya kolay kolay gelmez. Belki de bu 4 adam Robert Johnsonın Chicago da bir kavşakta karşılaştığı şeytanla taksim meydanında karşılaştılar ve böyle çalabilmek için aynı şekilde ruhlarını şeytana sattıllar. Belki o şeytan değil melekti ya da belki de Yavuz Çetin'di, Kerim Çaplı’ydı ve ikiside sonsuz bluesa geri döndüler.

Pek fazla kayıtları yok aynı Robert Johnson gibi ya da diğer efsaneler gibi barlarda çaldılar, sokaklara çaldılar, havaya karıştı sesler, aslında olması gerektiği gibi . Biz Taksim’de son otobüsü yakalayalım diye koşarken Kerim Çaplı’nın sesinden Red House yankılanmıştı ve koskocaman bir blues topu Pera’nın tepesindeydi.

4 kişinin her birinin tek başına orkestra gibi çalabildiği tek grup Blue Blues Band. Sahnede bir anda enstrümanları değiştiriyorlar ,Hendrix oluyorlar Clapton oluyorlar Plant oluyorlar ama tek farkla davul çalıp söyleyen bir Robert Plant. ( bkz.You tube da Blue Blues Band – rock’n’roll). Ve tabiki bu kadar iyi müzisyen olmak her enstrümanı da bu kadar iyi çalmak büyük bir yalnızlıktır.

‘Müziğin renkleri arasında blues’un yeri centilmenliktir. O müzikte, bir solo atılırken şiir yazılır.Büyük laflar bir araya gelir, tepelerden aşağıya bir dağ iner. Ben bunu hissederim’ Kerim Çaplı Akın Ok’un Gitarın Asi Çocukları kitabından.

Şanslıysanız TRT için yaptıkları kayıtlara bir ara rastlayabilirsiniz.

Yavuz Çetin ve Kerim. Çaplı’nın anısına…