Geçmiş zamanda olmuş olanları nostaljik görme hastalığı
Nostalji, 'dündebugün'; gemişte bir kişinin yaşadığı, özlem duyduğu şeylere geri dönme arzusudur. TDK'na göre; "Geçmişte kalan güzelliklere olan özlem duygusu ve bu duygunun baskın bir duruma gelmesi, geçmişseverlik"
Çok geriye gidip bunun ne durumda olduğunu bilemiyoruz, fakat yaşamakta olduğumuz bu yıllarda tamamiyle yanlış kullanılmakta olan bir kelime. Yaşanmamışlığa, yaşanmış gibi bir görünüm biçerek, olmayan duygular oluşturuluyor.
Anlatmak istediğimin bir kısmını basit örnekle açıklamak gerekirse; Misalen yirmiüç yaşında bir delikanlının, daha önceden hiç tanımadığı bir müzisyeni, yaşı itibari ile o kişinin gündem de olmuş yıllarda delikanlının yaşamadığı gözönüne alınırsa, bugün o müzisyenden bir çalışma dinlediği zaman, bunun dündebugün olmayacağıdır.
Bu konuda yaş önemli değildir. İsterseniz dinlenilen kişiden yaşça büyük olun, onu çok uzun zaman önce tanımıyorsanız, çalışmalarının sizde bir hatıra, bir anınız yok ise dündebugün duygunuz olamaz!
Geçenlerde ortayaşlarda bir tanıdık, 45 Deviri görünce, (Sanıyorum hakkında bölümünde yadıklarımızı da okumadığından bu makaleye iyi bir örnek olacak diyalog geçti.
- Aaaa ne kadar güzel bir nostaljik site yapmışsınız.
- İyi de siz buradaki kişileri tanıyormusunuz? ( O an ekrandaki rasgele denk gelen 'Erdoğan Çaplı' başlığı gösterilir.)
- Yo hayır tanımıyorum ama nostaljik olduğu resimlerinden belli.
İşte anlatmak istediğim yanlışlığa çok uygun bir örnek.
Bugün, arkadaş konuşmalarında ve en önemlisi yazılı, sesli ve görsel Medya içinde de sık sık yapılan bir hatadır. Hatta bu olmayan duygu müzik pazarlama stratejisi içinde de sıkça oluşturulmaktadır. İnsanların olmayan bir duygu biçimi yaratmaları da oldukça gariptir.
Doğru olanı, tanınmayan, hatırası olmayan güzel çalışmalara dündebugün duygusu yüklemeden, yeni hazlarda kendi zevkinizce dinlemenizdir.

Peki sizin düşünceniz nedir?